به گزارش خبرنگار میراثآریا، جوزف لوکانته در مقالهای با عنوان «دفاع ناقص مارکو روبیو از غرب» که هشتم اکتبر ۲۰۲۶ در نشریه آمریکایی «نشنال ریویو» منتشر شد، روایت او را بهدلیل حذف بخشهایی تعیینکننده از تاریخ و کمرنگکردن بنیانهای اخلاقی این تمدن، مورد انتقاد قرار داد.
لوکانته تاکید میکند که مسئله اصلی در سخنان روبیو، تعریفی از قدرت ملی است که هدف اخلاقی آن بهروشنی مشخص نمیشود. به نوشته او، وزیر امور خارجه آمریکا با تاکید بر «پیگیری بیپرده قدرت ملی» و ضرورت بازصنعتیسازی و رقابت فناورانه، توضیح نمیدهد که این قدرت چگونه باید در خدمت آزادی انسان، عدالت و بهبود زندگی جوامع قرار گیرد.
این تحلیلگر آمریکایی همچنین روایت روبیو از ریشههای تمدن غرب را ناقص میداندژ روایتی که به باور او، ضمن برجستهکردن میراث یونان باستان، نقش سنتهای یهودی و مسیحی در شکلگیری مفاهیمی چون کرامت انسانی، مسئولیت اخلاقی و عدالت را کمرنگ کرده است. لوکانته افزون بر این، به سه ادعای تاریخی روبیو درباره میراث یونان در شکلگیری حکومت جمهوری، تاریخنگاری و شناخت نظم عقلانی جهان ایراد میگیرد و معتقد است این روایت، سهم دیگر سنتهای فکری و دینی را نادیده میگیرد.
بخش محوری انتقاد لوکانته به حذف تجربه افول آتن از روایت روبیو بازمیگردد. او با اشاره به جنگ پلوپونزی و پیامدهای سلطهجویی و خودبرتربینی آتن، یادآور میشود که تمدنی که از دستاوردهای فکری و سیاسی آن ستایش میشود، خود نیز در معرض انحراف قدرت و خشونت قرار داشته است. از نگاه او، بازخوانی گزینشی این تاریخ، بدون توجه به شکستهای اخلاقی و سیاسی آن، تصویری یکسویه از میراث غرب میسازد.
لوکانته در ادامه، با استناد به اندیشههای افلاطون و ارسطو درباره عدالت و فضیلت، استدلال میکند که سنت یونانی نیز، مسئولیت اخلاقی و منش شهروندان را از ارکان حیات سیاسی میدانست. او همچنین با مقایسه سخنرانی روبیو با سخنرانی رونالد ریگان در وستمینستر در سال ۱۹۸۲، تفاوت دو رویکرد را در جایگاه آرمانهای اخلاقی در تعریف نقش جهانی آمریکا برجسته میکند.
انتهای پیام/

نظر شما